اين آرزويِ يكايكِ شماست

دست هايش كه بالغ است ، پس ديگر چه مي خواهيد؟

در اين چاهارچوب عروسكِ بي چاره اي را به قتل رسانده اند.

           -خانم به كلمه هاي شما شليك مي كنند !

مهره اي را گرفته ايد وُ زنداني كرده ايد

در بسته ايد به روي تمامِ كلماتم

مي ترسيدم در حرف هايم بدويد

به ناچار به شما مراجعه كرد ه ام

تكه اي از اين خاك را برايِ تدفين لازم دارم

امروز جيره ي ساعتم تمام مي شود

فردا بر عقربه اي رو به انتحار دقيقه اي از من را قسمت مي كنيد

دلم برايِ همه ي شما و آن كفتار كه مرا به گور مي برد مي سوزد....

اين جا متهمي نابينا را به مسلخ مي برند

قربانيِ دست هايِ شماست اين زن

قاضي اش ، چشم هايِ شما

و تنها طنابِ كوچكي كافي ست.

 

- طناب ها را بكشيد ! ( چاهارپايه مي افتد...)

به نقاهتِ باد مي رويم

مربع هايِ پنجره لو مي روند

شاخك هايي كه سيخ مي كشند

چه مي كردي اگر مي دانستي اين خاك بويِ مادرت را مي داد

من كه تنهاترين بيوه ي اين شهرم

از كوتاهيِ قدم شكايت مي كنم

و شعرم كلمه ي محتوم را امضاء مي كند .

 

شب بخير .

 

 

 

 

 

 

از مجموعه ي " براي ادامه ي اين ماجراي پليسي قهوه اي دم كرده ام ..."