شامِ آخر

به پهلو كه مي خوابيدم

بندِ نافم  به مويرگِ تو وصل بود.

                                       ( مّردي مُرده در قبر

                                      من خطوطِ كف دستِ ترا از بَرَم.)

 

دنيا از قصه تهي شد

تو از رگِ دستم فرار مي كردي

كاش مرغ هاي ماهيخوار عكسم را مي خوردند .

 

دنيا از قصه تهي شد

تو از رگِ دستم فرار مي كردي

كاش مرغ هاي ماهيخوار عكسم را مي خوردند .

 

زيرِ طاقي هاي الحمرا

مثلِ راهبه اي كه در به رويِ تمامِ جهان بسته است

اين جا زن هايِ هر جايي خوشبخت تر از من اند

دندان هايم افتاده و كورم ....

قسم به آن گل هاي تاريك

كه پنجره ام را سياه كرده اند

والعصر 

ان الانسان لفي خسر.

 

ببينم آن ساحلي را كه درست روبرويِ دريايي آرام اس

ساعتي را كوك كرده اند.

 

 

 

 

از مجموعه ي " براي ادامه ي اين ماجراي پليسي قهوه اي دم كرده ام ...."