آسمانِ نينوا در من غروب كرده است

اين زمين مي داند برايِ چه مي گريم

درست بر فرقِ سرم لانه كرده بود

جوجه هايش

چشم هايم را دريده اند .

پشتِ روز را ثلث مي نويسم و شب خوابش مي گيرد

موهايم يك شبه سفيد شده است

برايِ مردن به لباسِ سياهي احتياج دارم

اگر محشري به پا كنم ، پيراهنم آسمان را بخيه مي زند

ما وقت نداريم

به منظومه ي شمسي بگو لحظه اي بايستد

اينجا نينواست

ما وقت نداريم

چيزي از وسطِ زمين را بر فرقِ سرم شكافتند

 گردباد!

راهِ شيري مجروح است

بر نقشِ بيستون حروفِ نامم را كنده اند

از نينوا صدايِ آي آي مي آيد.

 

 

 

از مجموعه ي " برايِ ادامه ي اين ماجرايِ پليسي قهوه اي دم كرده ام ..."